تبليغاتX
بسم الله الرحمن الرحیم
وحدت و قرآن 1 چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1385 2:25 بعد از ظهر
(( به نام او که حضرت محمد (ص) را خاتم پیامبران قرار داد ))
سال پیامبر اکرم ( ص) و هفته وحدت و میلاد پر سعادت پیامبر نور و مهربانی و شجاعت و حکمت بر مشتاقات تعالیو رستگاری را به شما بزرگوار و مشتاق راه پر فضیلت اسلام تبریک می گویم و سال پر برکت و خوبی داشته باشید.
پيامبر اكرم حضرت محمد (ص):
هيچ امتی پس از پيامبر خود گرفتار، اختلاف نشد مگر آن كه باطل گرايان آن، بر حق خواهانش پيروز گشتند.
كنز العمال، ح 929
اُمّتم را به پنج چيز سفارش مي كنم: 1- به شنوايي ( سخن حق )، 2- اطاعت
( خدا و رسول )، 3- هجرت ( در راه خدا )، 4- جهاد وپيكار (با دشمنان و تجاوزگران) جماعت ( همبستگی با مسلمانان).
مستدرك الوسائل،ج 11،ص 9
اجتماع و همبستگی (مردم) مايه رحمت است و پراكندگی موجب عذاب.
كنز العمال ، ج 7 ، ص 558
امام علی (ع):
خدای سبحان کتابی راهنما فرستاد و در آن خوب و بد را روش ساخت؛ پس راه خوبی را پیش گیرید، تا هدایت شوید و از کوره راه بدی دوری جوئید تا به مقصد برسید.
( نهج البلاغه، خطبه 167)
بدانید که شرایع دین یکنواخت است و راههایش رساننده ( به هدف ). هر که در این راهها قدم گذارد ( به هدف ) رسد و سود برد و هر که از پیمودن آنها باز ایستد، گمراه وپشیمان شود.
( نهج البلاغه، خطبه 120)
به اهل بیت پیامبرتان بنگرید و از راه و روش آنان جدا نشوید... از آنان پیشی نگیرید که گمراه می شوید و از ایشان عقب نمانید که به هلاکت می افتید.
( نهج البلاغه، خطبه 97)
هر کس هدایت را از کسی که اهل آن نیست طلب کند، گمراه شود.
( غررالحکم، ح8501)
در گرفتاریهای خویش از قرآن کمک گیرید، زیرا در قرآن شفای بزرگترین دردها، یعنی درد کفر و نفاق و انحراف و گمراهی است.
( نهج البلاغه، خطبه 176)
امام حسین (ع): جریان علوم و احکام به دست علمای ربانی است، که امین بر حرام و حلال خدايند.
تحف العقول،38.
نوشته شده توسط خانم نصرت احمدی | موضوع: | لینک ثابت |

انسان در قرآن 3 شنبه نوزدهم فروردین 1385 0:13 قبل از ظهر
المدثر:
كه اين قرآن يكي از بزرگترين آيت(خدا)است.
پند و اندرز آدميان است.
تا از شما آدميان هر كه بخواهد پيش افتد يا باز ماند.
هر نفسي در گرو عملي است كه انجام داده است.
الحديد:
(الا اي بندگان)به خدا و رسول او ايمان آريد و از آن چه شما را در آن وارث گذشتگان گردانيد(به راه خدا)انفاق كنيد(كه از شما هم به ديگران مي رسد)پس بر آنان كه بر شما ايمان آورده و انفاق كردند پاداش بزرگ(بهشت ابد)خواهد بود.
و براي چه شما به خدا و رسول او ايمان نياورديد،در صورتي كه رسول حق شما را به آيات و معجزات به راه ايمان به پروردگارتان دعوت مي كند و خدا(هم در فطرت عقل)از شما پيمان ايمان گرفته است، اگر ايمان داريد.
او است خدائي كه بر بنده خود آيات قرآن روشن بيان را نازل كرد تا شما بندگان را از ظلمات(جهل و عصيان)بيرون آرد و به نور(علم و ايمان)رهبري كند و خدا بسيار در حق شما مشفق و مهربان است.
و براي چه در راه خدا انفاق نكنيد در صورتي كه(شما فاني شويد و)وارث تمام(اهل)آسمانها و زمين خدا است و آن مسلماناني كه پيش از فتح مكه در راه دين انفاق و جهاد كردند آنها اجر و مقامشان بسيار عظيم تر و از كساني است كه بعد از فتح انفاق و جهاد كردند و خدا به همه وعده نيكوترين پاداش را داده و خدا به هر چه كنيد آگاه است.
آن كيست كه به خدا قرض نيكو دهد(يعني قرض الحسنه و احسان به فقرا كند)تا خدا بر او چندين برابر گرداند و پاداشي با لطف و كرامت(نامتنهاهي)او را عطا فرمايد.
اي رسول ما ياد آر روزي را كه مردان و زنان مؤمن شعشعه نور(ايمان)شان پيش رو و سمت راست آنها بشتابد و مژده دهد كه امروز شما را به بهشتي كه نهرها زير درختش جاري است بشارت باد كه در آن بهشت جاودان خواهيد بود و اين همان سعادت و فيروزي بزرگ شما است.
و باز آن روز مردان و زنان منافق به اهل ايمان گويند مشتابيد و به ما فرصتي دهيد تا ما هم از نور شما روشنائي برگيريم،در پاسخ به آنها گويند وا پس گرديد و از آن جانور مانند ما طلبيد در اين گفتگو باشند كه بين آن دوزخيان با اهل بهشت حصاري حايل گردد و بر آن حصار دري باشد كه باطن و درون آن در(بهشت)رحمت است و از جانب ظاهر عذاب(جهنم)خواهد بود.
همانا مردان و زناني كه در راه خدا به فقيران صدقه و احسان كنند و به خدا قرض نيكو دهند(يعني به محتاجان قرض الحسنه دهند)خدا احسان آنها را چندين برابر سازد و پاداش با لطف و كرامت نيز عطا كند.
و بدانيد كه زندگاني دنيا به حقيقت بازيچه اي است طفلانه(بچگانه)و لهو و عياشي و آرايشي(زنانه)و تفاخر و خود ستائي با يكديگر و حرص افزودن مال و فرزندان اين حقيقت كار دنيا است و در مثل مانند باراني است كه به موقع ببارد كه گياهي در پي آن از زمين برويد كه برزگر(يا كفار دنيا پرست)را به شگفت آرد و سپس بنگري كه زرد و خشك شود و بپوسد و در عالم آخرت(دنيا طلبان را)عذاب سخت جهنم و مؤمنان را آمرزش و خشنودي حق نصيب است و باري بدانيد كه دنيا جز متاع فريب و غرور چيزي نيست.
الحاقه:
قيامت آن روز حق است كه حقوق خلق و حقايق امور در آن به ظهور رسد.
آن روز كه در پيشگاه حساب شما را حاضر كنند هيچ كار از اسرار مخفي شما هم پنهان نخواهد ماند.
اما كسي كه نامه اعمال او را به دست راستش دهند(به اهل محشر)گويد بيائيد نامه مرا بخوانيد.
من ملاقات اين روز حساب را اعتقاد داشتم.
اين چنين كسي در عيش و زندگاني خوش خواهد بود.
در بهشت عالي رتبه ابدي.
و بهشتي كه ميوه هاي آن هميشه در دسترس است.
از طعام و شرابهاي لذيذ و گواراي بهشتي هر چه خواهيد تناول كنيد شما را گوارا باد كه اين پاداش اعمال ايام گذشته دنيا است كه بر امروز خويش پيش فرستاديد.

و آن كس كه كتاب عملش به دست چپ دهند گويد اي كاش نامه مرا به من نمي دادند.
و من هرگز از حساب اعمالم آگاه نمي شدم.
يا اي كاش مرگ مرا از چنگ اين غصه و عذاب نجات مي داد.
واي كه مال و ثروت من امروز به فرياد من نرسيد.
و همه قدرت و حشمتم محو و نابود گرديد.
(و خطاب قهر رسد كه)او را بگيريد و در غل و زنجير كشيد.
تا بازش به دوزخ در افكنيد.
آن گاه به زنجيري كه طولش هفتاد زرع است(به آتش)در كشيد.
كه او به خداي بزرگ ايمان نياورده.
و هرگز مسكيني را بر سفره طعام خود به رغبت نخوانده است.
بدين سبب امروز هيچ خويش و دوستداري كه به فريادش رسند در اينجا ندارد.
و طعامي غير از غسلين(چرك و پليدي دوزخيان)نصيبش نيست.
كه كسي آن طعام را جز اهل دوزخ نمي خورد.
المعارج:
كه انسان مخلوقي طبعاً سخت حريص و بي صبر است.
چون شر و زياني به او رسد سخت جزع و بي قراري كند.
و چون مال و دولتي به او رو كند،(بخل)ورزد و منع(احسان)نمايد.
مگر نماز گزاران حقيقي.
آنان كه دائم در نماز و طاعت الهي عمر گذرانند.
و آنان كه در مال و دارائي خود حقي معين و معلوم گردانند.
تا به فقيران سائل و فقيران آبرومند محروم رسانند.
و آنان كه روز قيامت و جزا را تصديق كنند.
و آنان كه از قهر و عذاب خداي خويش ترسانند.
كه از عذاب خدا هيچ كس ايمن نتواند بود.
و آنان كه امانت و عهد و پيمانشان را رعايت كنند.
و آنان كه براي شهادت به حق قيام كنند.
و آنان كه نماز خود را محافظت كنند.
آنان كه جامع اين اوصافند در باغهاي با عزت و احترام متنعمند.
نوشته شده توسط خانم نصرت احمدی | موضوع: | لینک ثابت |

انسان در قرآن2 شنبه دوازدهم فروردین 1385 11:44 قبل از ظهر
انشقاق:
اي انسان البته با هر رنج و مشقت در راه طاعت و عبادت حق بكوشی،عاقبت حضور پروردگار خود مي روی
و (به مرگ)نائل به ملاقات او مي شوي.
پس هر كس را در آن روز نامه اعمال به دست راست دهند.
آن كس بسيار حسابش آسان كنند.
و او به سوي كسان و خويشانش مسرور و شادمان خواهد رفت.
و اما آن كس كه نامه اعمالش از پشت سر دهند.
او بر هلاك خود آه و فرياد و حسرت بسيار كند.
و به آتش سوزان دوزخ در افتد.
كه او ميان كسانش بسيار(مغرور)و مسرور بود.
و گمان كرد كه ابداً(به سوي خدا)باز نخواهد گشت.
بلي خدا به احوال و اعمال او كاملاً آگاه است.
و چرا چون بر آنان آيات قرآن تلاوت شد سجده حق نمي كنند.
انفطار:
و هنگامی كه خلايق از قبرها برانگيخته شوند.
آن هنگام است كه هر شخص به هر چه مقدم و مؤخر انجام داد همه را بنداند.
اي انسان چه باعث شد كه به خداي كريم بزرگوار خود مغرور گشتي.
آن خدائي كه تو را از عدم به وجود آورد،به صورتي تمام و كامل بياراست و به اعتدال برگزيد.
و حال آنكه به هر صورتي كه خواستي،خلق توانستي كرد.
چنين نيست بلكه شما رو جزا را تكذيب مي كنيد.
البته نگهبانها بر مراقبت احوال و اعمال شما مأمورند.
كه آنها نويسندگان اعمال شما و فرشته مقرب خدايند.
شما هر چه كنيد همه را مي دانند.
نيكوكاران عالم در بهشت پر تنعمند.
و بدكاران در آتش دوزخ معذبند.
روز جزا به آن دوزخ در افتند.
و هيچ از آن آتش دور نتوانند بود.
و تو چگونه به روز جزا(اي بشر امروز)آگاه تواني شد.
باز هم عظمت آن روز جزا را چگونه تواني دانست.
آن روز هيچ كس براي كسي قادر بر هيچ كار نيست و تنها حكم و فرمان در آن روز با خداست.
التكوير:
پس شما كجا مي رويد.
اين قرآن عظيم جز پند و نصيحت اهل عالم هيچ نيست.
و شما كافران راه حق را نمي خواهيد،مگر خداي آفريننده عالم بخواهد.
الانسان:
آيا بر انسان روزگاراني نگذشت كه چيزي لايق ذكر هيچ نبود.
ما او را از آب نطفه مختلط خلق كرديم و داراي قواي چشم و گوش گردانيديم.
و ما به حقيقت راه(حق و باطل)را به انسان نموديم حال خواهد هدايت پذيرد و شكر اين نعمت گويد و خواهد آن نعمت را كفران كند.
المدثر:
كه اين قرآن يكي از بزرگترين آيت(خدا)است.
پند و اندرز آدميان است.
تا از شما آدميان هر كه بخواهد پيش افتد يا باز ماند.
هر نفسي در گرو عملي است كه انجام داده است.
نوشته شده توسط خانم نصرت احمدی | موضوع: | لینک ثابت |

انسان در قرآن 1 پنجشنبه سوم فروردین 1385 4:30 بعد از ظهر
با سلام و تبریک سال نو و آرزوی موفقیت و تندرستی برای همه شما


انسان(بندگان خدا) – آفرينش انسان
الملك:
خدائي كه مرگ و زندگاني را آفريد كه شما بندگان را بيازمايد تا كدام نيكوتر(و خلوص اعمال بيشتر) است.و او مقتدر و آمرزنده(گناهان بندگان)است.
العلق:
آن خدائي كه آدمي را از خون بسته بيافريد.
آن خدائي كه بشر را علم نوشتن به قلم آموخت.
و به آدم آن چه را كه نمي دانست به الهام خود تعليم داد.
باز چرا انسان از كفر و طغيان باز نمي ايستد و سركش و مغرور مي شود.
التين:
ما انسان را در(مقام)احسن تقويم بيافريديم.
سپس به اسفل سافلين بر گردانيديم.
مگر آنانكه ايمان آورده و نيكوكار شدند كه به آنها پاداش دائمي عطا كرديم.
پس(اي انسان مشرك نا سپاس)چه تو را بر آن داشت كه دين حق را تكذيب كني.
الطارق:
قسم به اينان كه هر شخصي را البته مراقب و نگهباني است.
انسان مغرور در بدو خلقت خود بنگرد كه از چه آفريده شده است.

از آب نطفه جهنده اي خلقت گرديده.
از ميان صلب پدر و سينه مادر بيرون آمده است.
(خدائي كه او را آفريد)البته بر زنده كردنش دوباره پس از مرگ قادر است.
روزي كه اسرار باطن شخص آشكار بشود.
و آن روز قوتي در خويش و ياوري بر نجات خود نيابد.
القيامه:
آيا آدمي مي پندارد كه او را مهمل از تكليف و ثواب و عقاب گذراند.
آيا آدمي مي پندارد كه ما ديگر ابداً استخوانهاي(پوسيده)او را باز جمع نمي كنيم.
بلي ما قادريم كه سر انگشتان او را هم درست گردانيم.
بلكه انسان مي خواهد آن چه از وعده بهشت و دوزخ خدا فرموده همه را تكذيب كند و هر چه از عمر او در پيش است همه را به فجور و هواي نفس گذراند.
مي پرسد كي روز قيامت(و حساب)خواهد شد.
(بگو)روزي كه چشمهاي خلايق از وحشت و هول خيره بماند.
و ماه تاريك شود.
و ميان خورشيد و ماه جمع گردد.
و در آن روز انسان گويد كجا مفر و پناهي خواهد بود.
هرگز مفری نيست.
آن روز جز درگاه خدا آرامگاهي هيچ نيست.
آن روز آدمي به هر نيك و بدي كه در مقدم و مؤخر عمر كرده از نتيجه همه آگاه خواهد شد.
بلكه انسان خود بر نيك و بد خويش آگاه است.
و هر چند عذر بر خود بيفكند.
نوشته شده توسط خانم نصرت احمدی | موضوع: | لینک ثابت |