تبليغاتX
بسم الله الرحمن الرحیم
خداوند در قرآن1 شنبه سی ام اردیبهشت 1385 5:23 بعد از ظهر
(خدا)
سوره الملك:
بزرگوار خدائي كه سلطنت ملك هستي به دست قدرت او است و(در همه عالم)بر همه چيز وي را توانائي است.
خدائي كه مرگ و زندگي را آفريد كه شما بندگان را بيازمايد تا كدام نيكوتر(و خلوص اعمال بيشتر) است و او مقتدر و آمرزنده(گناه بندگان)است.
آن خدائي كه هفت آسمان بلند را به طبقاتي منظم بيافريد و هيچ در نظم خلقت خداي رحمان بي نظمي و نقصان نخواهي يافت بارها به ديده عقل در نظام مستحكم آفرينش بنگر،تا هيچ سستي و خلل در آن تواني يافت.
سوره الجمعه:
هر چه در زمين و آسمانها است همه به تسبيح و ستايش خدا كه پادشاهي منزه و پاك مقتدر دانا است مشغولند.
سوره الحديد:
هر چه در زمين و آسمانها است همه به تسبيح و ستايش يكتا خداي كه مقتدر و حكيم است مشغولند.
آن خدائي كه آسمانها و زمين همه ملك او است،او خلق را زنده مي گرداند و باز مي ميراند و او است كه(در عالم)بر همه چيز توانا است.
اول و آخر هستي و پيدا و پنهان وجود همه او است و او به همه امور عالم داناست.
او است خدائي كه آسمانها و زمين را در شش روز بيافريد،آنگاه به تدبير عرش(و نظام جمعي عالم) پرداخت و او هر چه در زمين فرو رود و هر چه برآيد و آن چه از آسمان نازل شود و آن چه بالا رود همه را مي داند و هر كجا باشيد او با شما است و به هر چه كنيد به خوبي آگاه است.

آسمانها و زمين همه ملك او است و رجوع تمام امور عالم به سوي او است.
نوشته شده توسط خانم نصرت احمدی | موضوع: | لینک ثابت |

اقوام در قرآن1 چهارشنبه بیستم اردیبهشت 1385 9:33 قبل از ظهر
بقره:
اين كتاب بي هيچ شك راهنمای پرهيزكاران است.
چگونه شما كه مردم را به نيكوكاري دستور مي دهيد خود فراموش مي كنيد در صورتي كه شما كتاب خدای را مي خوانيد چرا تعقل و انديشه در آن نمي كنيد تا گفتار نيك خود را به مقام كردار آريد.
و ياد آريد وقتي كه براي هدايت يافتن شما به موسي كتاب و فرقان عطا كرديم باشد كه به راه حق هدايت يابيد.
و بعضي عوام يهود كه چيزي نياموخته و نوشتن نتوانند و تورات را جز آمال و آرزوی باطل خود نپندارند و تنها پا بست خيالات خام و پندار بيهوده خويشند.
پس واي بر آن كساني كه چيزي به نام كتاب- تورات از پيش خود نوشته آنگاه به خداي متعال نسبت مي دهند تا آنرا به بهاي اندك و متاع نا چيز دنيا- بفروشند پس واي بر آنها از آنچه نوشته و آنچه بدان كسب مي كنند.
سپس با اين عهد و اقرار باز شما به همان خوي زشت اسلاف خود مي باشيد كه خون يكديگر را مي ريزيد و گروه ضعيف را از ديار خود بيرون مي كنيد و در بد كرداري و ستم بر ضعيفان كمك و پشتيبان يكديگر هستيد و هر گاه اسيراني بگيريد براي آزادي آنها فديه مي طلبيد در صورتي كه به حكم تورات اخراج كردن آنان تا چه رسد به قتل آنها محققاً شما را حرام خواهد بود چرا به برخي از احكام كتاب تورات كه به نفع شما است ايمان آورده و به بعضي ديگر كافر مي شويد پس جزاي چنين مردم بدكردار چيست به جز ذلت و خواري در زندگي اين جهان و سخت ترين عذاب در روز قيامت و خدا غافل از كردار شما نيست.
و هر آينه به موسي كتاب تورات را عطا نموديم و از پي او پيغمبران ديگر فرستاديم و عيسي پسر مريم را به معجزات و ادله روشن حجت ها داديم و او را به روح القدس قوت و توانائي بخشيديم آيا هر پيغمبری كه از طرف خدا دستوری بر خلاف هوای نفس شما آرد از راه حسد گروهی را تكذيب نموده و جمعي را به قتل می رسانيد.
نوشته شده توسط خانم نصرت احمدی | موضوع: | لینک ثابت |

انسان در قرآن5 یکشنبه دهم اردیبهشت 1385 10:56 بعد از ظهر
الزمر:
او شما نوع بشر را يك تن(آدم)آفريد،پس از آن جفت او(حوا را)قرار داد و براي شما نوع بشر هشت قسم از چهار پايان ايجاد كرد و شما را در باطن رحم مادران در سه تاريكي با تحولات گوناگون بدين خلقت زيبا آفريد.اين خداست پروردگار شما كه سلطان ملك وجود او است و هيچ خدائي جز او(در عالم)نيست پس از درگاه او كجا مي رويد.
كفر(و شرك)را هم از بندگانش نمي پسندد و اگر(اطاعت او)شكرش به جاي آريد از شما آن پسند او است و هرگز بار گناه كسي را ديگري به دوش نخواهد گرفت و پس از اين بازگشت همه به سوي خدا است و او شما را به هر چه در دنيا كرده ايد آگاه مي سازد كه او از اسرار خلق به خوبي آگاه است.
و انسان را هر گاه فقر و مصيبت و رنجي پيش آيد در آن حال به دعا و توبه و انابه به درگاه خدا رود و چون نعمت و ثروت به او عطا كند،خدائي را كه از اين پيش مي خواند به كلي فراموش سازد با چنين كس بگو كمتر به كفر و عصيان لذت و آسايش جو،كه عاقبت از اهل آتش و دوزخي.
آيا آن كسي كه شب را به طاعت،خدا به سجود و قيام بر دارد و از عذاب آخرت ترسان و به رحمت الهي اميدوار است(بر آن كس كه به كفر مشغول است يكسان است)،هرگز يكسان نيست.بگو اي رسول آنان كه اهل علم و دانشند با مردم جاهل نادان يكسانند؟!(هرگز نيستند)منحصراً خردمندان عالم متذكر اين مطلبند.
اي رسول ما بگو به امت اي بندگاني كه به خدا ايمان آورده ايد،خدا ترس و پرهيزكار باشيد كه هر كس متقي و نيكوكار است(علاوه بر آخرت)در دنيا هم نصيبش نيكويي و خوشي است و زمين خدا بسيار پهناور است(اگر در مكاني ايمان و تقوا داري مشكل شد به شهري ديگر رويد و صبر پيشه كنيد)كه خدا صابران را به حد كامل و بدون حساب پاداش خواهد داد.
شما هم(اي مشركان)هر كه را مي خواهيد جز خدا بپرستيد كه از غير خدا جز زيان نمي بينيد و بگو كه زيانكاران آنان هستند كه خود و اهل بيت خود را در قيامت به خسران جاودان در افكنند اين همان زيان است كه بر همه آشكار است.
يا آنكه چون عذاب خدا را به چشم مشاهده كند،گويد اي فرياد كاش بار ديگر به دنيا باز مي گشتم تا(به طاعت حق پرداخته و)از نيكوكاران مي شدم.
آري آيات كتاب من كه البته براي هدايت تو آمد،تو آن را تكذيب كردي و راه تكبر و سركشي پيش گرفتي و از زمره كافران بد كيش گرديدي.
اي رسول اين كتاب الهي را ما به حق براي هدايت خلق بر تو فرستاديم اينك هر كه هدايت يافت نفع آن و هر كه به گمراهي شتافت زيان آن بر شخص او است.
و آنان كه از پرستش طاغوت دوري جستند و به درگاه خدا با توبه و انابه باز گشتند،آنها را بشارت و مژده رحمت است(اي رسول)تو هم آن بندگان را به لطف و رحمت من بشارت آر.
آن بندگاني كه چون سخن حق را بشنوند نيكوتر آن را عمل كنند.آنان هستند كه خدا آنها را به لطف خاص خود هدايت فرموده و هم آنان به حقيقت خردمندان عالمند.
خدا(براي هدايت امت آخر زمان قرآن را فرستاد)كه بهترين حديث است كتابي است كه آياتش همه با هم مشابه است(و در آن ثناي خدا و خاصان خدا)مكرر مي شود كه از تلاوت(آيات قهر)آن خدا ترسان را لرزه بر اندام افتد و(به آيات رحمت)باز آرام و سكونت بخشد و دلهايشان را به ذكر خدا مشغول سازد اين هدايت خدا است كه هر كه را خواهد به آن رهبري فرمايد و هر كس را خدا گمراه كند ديگر هيچ هدايت كننده اي نخواهد يافت.
خدا است كه وقت مرگ ارواح خلق را مي گيرد و آن را كه هنوز مرگش فرا نرسيده در حال خواب روحش را قبض مي كند،سپس آن را كه حكم به مرگش كرده جانش را نگاه مي دارد و آن را كه نكرده به بدنش مي فرستد تا وقت معين مرگ،در اين كار نيز ادله قدرت الهي براي متفكران پديدار است.
بگو شفاعت همه مخلوقات با خدا است كه سلطان ملك و زمين و آسمانها است و پس از مرگ و فنا باز گشت همه به سوي او است.
چون نيز مردم بي ايمان به آخرت خدا را به يكتايي ياد كنند از ذكر حق سخت ملول و دلتنگ مي شوند و هر گاه ذكر غير خدا كنند خرم و دلشاد مي گرداند.
آري آدمي چون رنج و درد به او رسد ما را به دعا مي خواند و باز چون نعمت و دولت به او داديم گويد اين نعمت دانسته(و به استحقاق)نصيب من گرديد(چنين نيست)بلكه آن امتحان وي است،وليكن اكثر مردم آگه نيستند.
بدان بندگانم كه(به عصيان)اسراف بر نفس خود كردند بگو هرگز از رحمت خدا نا اميد مباشيد البته خدا همه گناهان شما را خواهد بخشيد كه او خدائي بسيار آمرزنده و مهربان است.
و به درگاه خداي خود به توبه و انابه باز گرديد و تسليم امر او شويد،پيش از آن كه عذاب قهر خدا فرا رسد و هيچ آن زمان نصرت و نجاتي نيابد.
آن گاه هر نفسي به خود آيد و فرياد وا حسرتا بر آرد و گويد اي واي بر من كه جانب امر خدا را فرو گذاشتم و در حق خود ظلم و تفريط كردم و وعده هاي خود را مسخره و استهزاء نمودم.
يا آن كه از فرط پشيماني گويد:افسوس اگر خدا مرا به لطف خاص هدايت فرمودي من نيز از اهل تقوي بودم.
ابراهيم:
كافران يعني آنان كه زندگاني دنيا را بر آخرت مقدم و محبوبتر دارند و خلق را از راه خدا برگردانند و آن راه راست را به شك و شبهات كج كنند،آنان در گمراهي(و از سعادت و رحمت خدا)بسيار دورند.
(اي بشر)ندانستي كه خدا آسمانها و زمين را به حق آفريده(و براي مقصود بزرگي خلق كرده است)و اگر بخواهد شما جنس بشر همه را در زمين نابود مي سازد و خلقي ديگر از نو مي آفريند.
و اين كار اصلاً بر خدا دشوار نيست.
و روزي كه مردم از قبرها برانگيخته و به پيشگاه خدا حاضر شوند در آن روز ضعيفان به گردنكشان گويند ما در دنيا تابع رأي شما بوديم،آيا امروز شما هم از عذاب خدا ما را كفايت خواهيد كرد،جواب دهند كه اگر ما از خدا سعادت هدايت بود،ما هم شما را هدايت مي كرديم،اكنون هر چه جزع و التماس كنيم يا صبر و تحمل يكسان است و هيچ از عذاب گريزگاهي نداريم.
و از انواع نعمتهايي كه از او درخواست كرديد به شما عطا فرمود كه اگر نعمتهاي بي انتهاي خدا را بخواهيد به شمار آوريد هرگز حساب آن نتوان كرد(با اين همه لطف و رحمت خدا باز)انسان سخت كفر كيش و ستمگر است.
و چون حكم به پايان رسد،در آن حال شيطان گويد خدا به شما به حق و راستي وعده داد و من به خلاف حقيقت و بر شما(براي وعده دروغ خود)هيچ جهت و دليل قاطعي نياوردم(و تنها شما را به وعده هاي دروغي فريفتم)پس امروز شما ابلهان كه سخن بي دليل مرا پذيرفتيد مرا ملامت مكنيد بلكه نفس پر طمع خود را ملامت كنيد كه امروز نه شما فرياد رس من توانيد بود و نه من فرياد رس شما،من به شركي كه شما به اغواي من آورديد معتقد نيستم،آري در اين روز ستمكاران عالم را عذاب خواهد بود.
اين(قرآن عظيم)حجت بالغ براي جميع مردم است تا خلايق از آن پند گرفته و خدا ترس شوند و تا عموم بشر خدا را به يگانگي بشناسند و تا صاحبان عقل متذكر و هوشيار گردند.
نوشته شده توسط خانم نصرت احمدی | موضوع: | لینک ثابت |

انسان در قرآن4 شنبه دوم اردیبهشت 1385 7:9 قبل از ظهر
ص:
ما آسمان و زمين و هر چه بين آنها است،بازيچه و باطل خلق نكرده ايم،اين گمان كافران است وای بر كافران از عذاب سخت آتش دوزخ.
اسراء:
انسان با شوق و رغبتي كه خير و منفعت خود را مي جويد چه بسا به ناداني با همان شوق و رغبت شر و
زيان خود را مي طلبد و انسان بسيار بي صبر و شتاب كار است.
و ما مقدرات و نتيجه اعمال نيك و بد هر انساني را طوق گردن او ساختيم و روز قيامت كتابي بر او بيرون آريم در حالي كه آن نامه چنان باز باشد كه همه اوراق آن را يك مرتبه ملاحظه كند.
تو خود كتاب اعمالت را بخوان كه تو خود تنها براي رسيدگي به حساب خويش كافي هستي.
هر كس راه هدايت يافت تنها به نفع و سعادت خود راه يافته،هر كه به گمراهي شتافت،آن هم به زيان و شقاوت خود شتافته و هيچ كس بار عمل ديگري را به دوش نگيرد و ما تا رسول نفرستيم هرگز كسي را عذاب نخواهيم كرد.
و قرآنی را جز جز بر تو فرستاديم كه تو نيز بر امت به تدريج قرائت كني،اين قرآن كتابي از تنزيلات بزرگ ما است.
و چون در دريا به شما خوف و خطري رسد در آن حال به جز خدا همه را فراموش مي كنيد آن گاه كه خدا شما را از خطر نجات داد با از خدا روي مي گردانيد و انسان بسيار كفر كيش و ناسپاس است.
اي رسول ما(به اين مردم بخيل و پست نظر)بگو كه شما اگر داراي گنجهاي رحمت خدا شويد باز همه از ترس فقر و خوف درويشي،بخل از انفاق خواهيد كرد،كه انسان بسيار ممسك و بخيل است.
فاطر:
آنها كه كتاب خدا را تلاوت كرده و نماز به پا مي دارند و از آن چه خدا روزيشان فرموده پنهان و آشكار به فقيران انفاق مي كنند و(از لطف خدا)اميد تجارتي دارند كه هرگز زيان و زوال نخواهند يافت.
تا خدا به آنها پاداش كامل اعطا كند و از فضل و كرم باز بر ثوابشان بيفزايد كه خدا(از خطاي مؤمنان) بسيار بيامرزد و به شكر گذاران احسان فراوان كند.
يس:
آيا انسان نديد كه ما او را از نطفه(جماد ناقابل چنين آراسته)خلقت كرديم كه دشمن آشكار ما گرديد.
المؤمنون:
آيا چنين پنداشتيد كه ما شما را به عبث و بازيچه آفريده ايم و(پس از مرگ)هرگز به ما رجوع نخواهيد كرد.
آيا در سخن خدا و قرآن بزرگ فكر و انديشه نمي كنند يا آن كه كتاب و رسول تنها بر اينان آمده و بر پدرانشان نيامده.
و همانا آدمي را از گل خالص آفريديم.
پس آن گاه او را نطفه گردانيده و در جاي استوار(صلب و رحم)قرار داديم.
آن گاه نطفه را علقه و علقه را گوشت پاره و باز آن گوشت را استخوان و سپس بر استخوانها گوشت پوشانيديم،پس از آن خلقتي ديگر انشا نموديم،آفرين بر قدرت كامل بهترين آفريننده.
باز(شما آدمياني كه بدين ترتيب خلقت شديد)همه خواهيد مرد.
و آنگاه روز قيامت به يقين(تمام)مبعوث خواهيد شد.
و همانا مافوق شما(خاكيان)هفت آسمان(عالم پاك)را فراز يكديگر آفريديم و لحظه اي از توجه به خلق(و التفات به عوالم بي نهايت آفرينش)غافل نبوده و نخواهيم بود.
و ما براي شما آب را به قدر معين از آسمان رحمت نازل در زمين ساختيم و محققاً بر نابود ساختن آن نيز قادريم.
آن گاه ما به آن آب براي شما باغها و نخلستانهاي خرما و انگور ايجاد كرديم و ميوه هاي گوناگون بسياري كه از آن تناول مي كنيد آفريديم.
و نيز درختي كه از طور سينا بر آيد و روغن زيت بار آرد و نان خورش مردم گردد.
و براي شما در مطالعه چهار پايان و حيوانات اهلي عبرت خواهد بود كه(مانند مادر)از شير آنها كه در شكم دارند به شما بياشامانيم و در آنها براي شما منافع بسياري است و از گوشت آنها نيز غذاهاي گوناگون ماكول تناول مي كنيد.
و بر آن چهار پايان و نيز بر كشتيها در سفر دريا سوار مي شويد(اينها همه نعمت خداست فراموش نكنيد و شكر آن به جاي آريد).
و خدا مي خواهد بر شما بازگشت به رحمت و مغفرت فرمايد و مردم هوسناك پيرو شهوت مي خواهند كه شما مسلمين را از راه حق و از رحمت الهي بسيار دور و منحرف گرديد.
خدا مي خواهد كار بر شما آسان كند كه انسان ضعيف خلق شده است.
النجم:
و البته انسان پاداش سعي و عمل خود را به زودي خواهد ديد.
سپس(در آخرت)به پاداش كاملتري خواهد رسيد.
و هم او بندگان را شاد و خندان سازد و غمين و گريان گرداند.
و هم او خلق را بميراند و باز زنده فرمايد.
و او خلق را(براي انس با هم)جفت نر و ماده آفريده است.

الرحمن:
و انسان را خلق كرد.
و به او تعليم نطق و بيان فرمود.
انسان را خدا از صلصال خشك گلي مانند گل كوزه گران(بدين زيبايی)آفريد.
و جنيان را از رخشنده شعله آتش خلق كرد.
الاحقاف:
و ما انسان را در حق پدر و مادر سفارش كرديم(ياد كند كه)مادر(نه ماه چگونه)با رنج و زحمت بار حمل كشيد و باز با درد و مشقت وضع حمل نمود و سي ماه تمام مدت حمل و شير خواري بود تا وقتي كه طفل به حد رشد رسيد آدمي چهل ساله گشت(و عقل و كمال يافت)آن گاه سزد كه عرضي كند،خدايا مرا بر نعمتي كه به من و پدر و مادر من عطا فرمودي شكر بياموز و به كار شايسته اي كه رضا و خشنودي تو در او است،موفق دار و فرزندان مرا صالح گردان،بارالها من به درگاه تو به دعا باز آمدم و از تسليمان فرمان تو شده.
اين بندگان كه به نيكوترين اعمال خود مقبول درگاه ما شده و از گناهشان مي گذريم و داخل اهل بهشت مي گردانيم اين وعده صدقي است كه به آنها(در قرآن)بشارت داده اند.
نوشته شده توسط خانم نصرت احمدی | موضوع: | لینک ثابت |